En wat voor 1. Het kan vriezen (‘s nachts) en het kan dooien.
Dat het een perfect weekend wordt is wel zeker en menig BBQ zal weer ontstoken worden.
Wel een paar tips van mij, want ja de zorgzaamheid blijft gewoon door gaan.
Zoek verkoeling.
Blijf vooral drinken.
En denk er om,, neem geen snoep van vreemden aan.
Dan wens ik jullie nu een fijn weekend.
Het huis is van boven naar beneden gereinigd en het is me zelfs gelukt om die koelkast te ontdooien zonder dat mijn haren omhoog schoten. Er zat een hele ijsberg in dat ding aangezien hij al 8 maanden niet gebruikt was. Zelfs nog hier en daar ingevroren etensresten, die ik maar snel in een vuilniszak heb gedaan. Voor je het weet gaat ze het toch nog eten want ja als je de oorlog hebt meegemaakt……
Morgenochtend nog even voor de baas werken en dan……..ga ik relaxen. De boodschappen zijn ook al in huis dus de middag is voor mij. Met honden en zonder mannen.
Zaterdag naar het tuincentrum in Aalsmeer om nog wat houten tuintegels en wilgentenen schermen te halen en misschien nog wel wat meer hahaha. En dan maar hopen dat we weer een paar stappen verder komen in de tuin.
Het weer moet geweldig worden dus daar zal het niet aan liggen. We kunnen misschien zelfs buiten eten. Kijk en dat is dus het goede leven. Buitenlucht, eten en gezelligheid. Over gezelligheid gesproken, mijn moeder wordt 5 mei 79 jaar en denkt dat ze hier alleen eet en wat lekkers bij de koffie krijgt. Maar dat laten we niet gebeuren. Zonder dat ze het weet heb ik al in de rondte gebeld om gewoon een gezellige verjaardag te hebben, zelf zou ze het zo voorbij laten gaan. Wij doen dus net of we gek zijn………en dat zijn we ook een beetje toch?
Vanaf augustus loop ik achter mijn moeder aan. Zij hobbelt weer achter haar vriend aan die ziek is. Hij is geopereerd, een stoma gekregen en opgegeven. Het is zo iets als de lamme helpt de blinde. Maar ja zij heeft voor mij gezorgd, dus zijn de rollen nu omgekeerd. De laatste maanden dat hij thuis was, hielp zij bij alles wat maar kon en beloofde naderhand om in zijn huis te blijven om voor de vogel te zorgen. En daar zag ik het al fout gaan, want manipuleren is hem niet vreemd. Maar ok het is haar leven en ik vraag ook geen toestemming toch ? Na al weken van proberen haar naar haar eigen huis terug te krijgen, omdat ik al gehoord had dat zijn kinderen gingen ruimen, dringt het nu eindelijk tot haar door. Tsja en dan heb je te maken met een psychiatrisch patient. Mannetjes, mannetjes en nog eens mannetjes. Ik ga dus haar huis schoonmaken en zij ziet mij al dood liggen omdat ik de stekker niet uit het stopcontact heb gehaald voor ik hem ga ontdooien.
En zo zijn er nog vele andere redenen die zij bedacht heeft om mij maar uit het huis te houden zodat ze de waarheid niet onder ogen hoeft te zien. Dus laat vanavond nog een telefoontje dat ik het volgende week maar moest doen. Nu ben ik het dus echt zat en heb haar duidelijk gemaakt dat ik toch echt dat huis ga doen, straks naast de bezoeken ook nog in de tuin wil zitten, de feestdagen er aan komen en ik in juni ook nog eens vakantie heb. Dus het gebeurt NU.
Ik hou mijn hart vast. Ze is al 42 jaar verslaafd aan de kalmeringstabletten, heeft verschillende opnames achter de rug en ik zie de beginverschijnselen al opdoemen. Maar ik zet nu door, denk ook aan me zelf, want van de andere zussen hoef ik geen hulp te verwachten. Dus vandaag kom ik niet langs bij jullie op de weblog, ga even doorpeunen en daarna een pizza in de oven voor ik de bank op duik. Dan nog even zwart op wit voor mijn kids; mocht ik later zo worden, schenk me een goed glas rode wijn en sla me daarna met die fles de andere wereld in. Dit is toch geen leven ? Jaaaaaaaaaa rustig maar allemaal, zelf denk ik niet die kant in me te hebben hoor. De galgenhumor houdt mij overeind.
Het land is in de ban van de aswolk die voor “problemen” blijft zorgen. Maar de cartoonisten hebben gelukkig weer voer.
Naar het nu schijnt zullen we morgen de eerste neerdwarrelende asdeeltjes gaan tegen komen. Dus met z’n allen als een Japanner met mondkapje voor of zullen we gewoon dat nuchtere Nederlandse volk blijven? Naar mijn idee zal die vulkaan voorlopig de gemoederen wel bezig houden.
De werkweek zit er weer op, althans voor mij. Arno is nog aan het werk vandaag. Straks even de laatste paar verse boodschapjes doen, de stofzuiger er door en dan doe ik niks meer. Dan is de volle aandacht voor de hondjes.
Vooral Ozzy heeft veel aandacht nodig en dat schiet er met al die verpleeghuisbezoeken er naar zijn gevoel nog wel eens bij in. Hij is nu 1 1/2 jaar bij ons en het is een vrolijk hondje geworden, die zelfs al een paar vriendjes heeft gekregen. En dat na de mishandelingen en verwaarlozing die hij in zijn leven heeft meegemaakt. Iedere dag zien we nog verbetering, dus ons geduld wordt beloond.
Verder heerlijk Romeins rundvlees maken, dat valt zo in de smaak hier, dat 1 kilo nog niet genoeg is met 3 personen.
Met balsamicoazijn, oregano, tomaten, bouillon, rode wijn, sjalotjes, knoflook en peterselie en natuurlijk zout en peper 2 1/2 uur in de oven. Dus dat wordt kwijlen als de geuren zich gaan verspreiden. Plak mozzarella er op, patatje en salade er bij en het buikje is weer gevuld. De liefde van de man……… nou ook bij mij.
Daarnaast nog een spelletje op Facebook
Tja en dan kan de tijd nog wel eens vergeten worden. 83 Miljoen spelers spelen net als ik het spel FarmVille. Je kan het alleen spelen, je kan met je medespelers opdrachten vervullen, je kan chatten of iemand laten weten dat je het leuk vindt wat zij bereikt hebben. Beetje verslavend, dat wel.
Niet alleen leuk om te spelen maar het is ook nog goed gemaakt.
Maar eerst de huishoudelijke zaken afhandelen en jullie allemaal een fijn weekend toewensen.
Door de log van http://www.noeps.nl/ heb ik ook maar eens een foto van de salontafel genomen. Net als bij haar wordt ook hier van alles op die tafel gegooid. Soms tot grote ergernis van mij, maar andere momenten doe ik zelf net zo vrolijk mee.
Gevuld met een reclamefolder (sluikreclame want ik heb aandelen ), paar knipsels uit een tijdschrift, een tandenstoker, asbak en aansteker natuurlijk, onderzetters en een pot bodybutter.
Maar de grootste ergernis voor mij is dat dienblad. Ik probeer hem er leuk decoratief bij te laten staan. Maar ondertussen liggen er de spaarkaarten voor de Efteling in, een installatiecd van Kevin, een USB van Kevin, een SDkaart van Kevin etc. En ik kan je verzekeren dat als ik niet alles in een tas op de trap zet ligt het er over 2 maanden nog. Net als de tas op de trap trouwens.
Ok het zit natuurlijk tussen mijn oren. Als ik het te druk heb kan ik er zeker niet tegen en er mag natuurlijk best wel geleefd worden. En met alleen maar mannen in huis is het wijzer om maar niks te zeggen.
Dus ga ik zo maar weer met een glimlach en een muziekje aan de slag hier, voordat ik weer op pad ga met mijn moeder.
Fijne dag allemaal.
