We hadden gelijk

 

Andere opa en oma wisten dat het een jongen werd, maar wij bleven volhouden “neeeeeee een meid” . Nou vandaag is dat kleine moppie niet eigenwijs geweest en heeft duidelijk laten zien dat ze een meisje is.

Vader en moeder zeer blij, want die zeiden in het begin al “zij” dus ook hun gevoel was goed.  En dat was wel op hun gezicht af te lezen. Verder was alles in orde en liep alles volgens het boekje van 32 weken. Het kindje weegt nu 2060 gram, dus dat kan nog een flinkert worden.  Opa Arno glunderde, want die dacht al 2 maal eerder dat hij een meid kreeg hahaha. En oma Pietje…….. een jongen had ook leuk geweest, maar nu ik het weet krijg ik toch wel vlinders in de buik.  Dan Gysmo, die is het om het even, als hij zijn rustige plaatsje op schoot maar weer terug krijgt. Hij schrikt zich rot als er een trap gegeven wordt.

Wat gaat het worden

 

Deze week weten we misschien wat het kleinkind gaat worden. De laatste echo was het zeer eigenwijs en kruiste direct de beentjes. Maar dinsdag gaan ze in de herkansing.

Het begint nu toch wel spannend te worden. Nog 8 weekjes volgens de officiele berekening. 

Ome Kevin wil het ook graag weten, het kind moet tenslotte gelijk goed opgevoed worden volgens hem.  Dus wat moet hij nu bestellen ?  Deze ?

Of deze ?

Bij hem zelf is dit de favoriet

Maar die is uitverkocht. Misschien gaat ons ukkie dan geluk hebben. Want met zo’n oom is het nog niet jarig :)

Hemel en hel

Wandeling met de honden

 

Allereerst bedankt voor de felicitaties, de verrassing was groot en viel heel erg in de smaak. Vandaag weer over naar de orde van de dag, en wel een bijzondere want ik heb de hele dag voor me zelf. Vandaar eens een extra lange wandeling met de honden in een heerlijk zonnetje. We hebben genoten, alhoewel ik niet zo aan iedere grasspriet wilde ruiken. Ja dat heb je met mannen he die volgen hun……neus.

We starten voor de deur en gaan het bruggetje over richting zoon.

Die hier aan het einde van het tuintje woont.

Op naar het volgende bruggetje waar de zwanen weer druk bezig zijn met broeden. Wij komen niet te dicht in de buurt, want dat kan nooit goed gaan. Vandaar dat de gemeente er al hekken om heen heeft gezet.

Pa Zwaan dacht laat ik verderop de wacht maar houden.

Langs de buitenrand van de wijk, waar de nodige agrarische bedrijven zitten.

Alleen zien de heren een poortje en zijn toch wel erg nieuwsgierig waar dat op uit komt.

Wel, om de hoek stond deze boom in volle glorie mooi te wezen.

En deze snackkar, die jammer genoeg niets bakte. Het had er wel ingegaan zo tijdens lunchtijd. Dan maar op naar huis voor een bruine boterham.

Maar eerst nog langs de cirkelflat die schuin achter ons huis staat.

Zo kwamen we weer op het veldje achter ons huis. En dan is het draven geblazen want zodra we binnen zijn komt de beloning omdat we ons gedragen hebben.

79 Lentes jong

Op 5 mei hebben wij altijd dubbel feest.  Bevrijdingsdag maar ook de verjaardag van mijn moeder.

Als je eens terug gaat zoeken wat er allemaal in haar leven is gebeurd krijg je een leuke waslijst.

In haar geboortejaar werd de eerste langspeelplaat geintroduceerd, maar brak ook de economische crisis uit. Met vele gevolgen. Haar vader raakte ook werkeloos, want de meubelindustrie hier stortte ook in.

Wat er in de jaren erna allemaal gebeurde hoef ik niet te vertellen. Het was natuurlijk ook niet alleen maar leed, haar moeder hield van gezelligheid en zelfs van haar armoede wist ze dat er in te brengen. Totdat de hongerwinter begon en ze aan de gebakken suikerbieten zaten, de poes verdween om opgegeten te worden door een andere hongerige familie, er zelfs nog familie in huis kwam omdat het in Rotterdam helemaal niet meer te houden was. Gehuild heeft ze en dat moet als moeder toch vreselijk zijn om je kind zo te horen vanwege de honger. Net je hoofd uit de petroleum hebben om van de luizen af te komen en dan weer besmet worden, een oom voorbij zien komen met pakken vlees en er geen onsje van krijgen.  Dan ben je blij als tiener dat de bevrijding aanbreekt en dat nog wel op je verjaardag.  De nasleep is er nog steeds, er over praten kan ze niet en durf niet om een aardappel weg te gooien als ze komt eten, dan eet ze hem nog liever op.

Daarna begon voor haar een tijd van uit gaan met vriendinnen, paraderen over de Kleiweg in Gouda, want veel meer deden ze niet als vertier. Totdat ze mijn vader tegen kwam, die al met 3 kinderen zat, en ze maar zijn getrouwd omdat mijn oudste zus wilde trouwen en er toch iemand voor de andere 2 kinderen moest zorgen. Er zat  precies 1 week tussen die huwelijken. Een waar topjaar was natuurlijk 1959 want toen kwam ik ter wereld en de Barbie pop deed zijn intrede

De jaren erna waren die van Kennedy, Ard en Keesie, de Berlijnse Muur, de Beatles, de wasmachine waar je was nooit zo wit van kon worden als de ouderwetse manier en nog vele andere gebeurtenissen. Dus drukke tijden, zeker om ons allen goed afgeleverd de wereld in te krijgen. Twee jaar voor mijn vader gezorgd omdat hij ziek was, proberen weer overeind te krabbelen nadat hij overleden was, de kleinkinderen nooit meer te vergeten logeerpartijen laten beleven, want bij oma mocht je kiezen wat je at na een bezoek aan het dierenpark of het strand. En vaste prik was natuurlijk die grote MMMMMMM van de Mac .

 

Maar in grote lijnen heeft ze altijd achter anderen aan gelopen en zelf weinig tijd gehad om zelf te leven. Jammer want ook nu herhaalt het zich weer, ze schuift zich zelf opzij en valt straks weer in een zwart gat als haar vriend er niet meer is. En op deze leeftijd zal het heel moeilijk zijn om dan weer een beetje te kunnen genieten.

Voor vandaag maken wij er een gezellig feestje van, ze denkt alleen te komen eten, maar we hebben natuurlijk iedereen gebeld om het vanavond bij ons in huis mee  te komen vieren. Wat niet weet, wat niet deert toch, anders heeft ze weer zorgen wat er allemaal in huis gehaald moet worden voor de visite

Brocante

De een vindt het oude rotzooi, maar wij vinden het heerlijk om te zoeken naar oude spulletjes. En dan vooral de Franse spullen. Zo kan je door het hele huis wel wat oude spulletjes vinden.  Van oud porcelein tot toverlantaarn en van oude foto’s tot fotolijsten. En zo kan ik nog wel even door gaan.

We hebben wel 1 favoriete winkel die we uit financiele overwegingen maar 1 keer per jaar bezoeken. Vaak komen we met meer thuis als de bedoeling was.

http://www.vroegerentoen.nl/ In een oude koeienstal in Nieuwerbrug zijn veel aparte dingen te vinden. Van klein tot groot.  De eigenaar is zeer gastvrij en altijd wel in voor een babbeltje. Geen opdringerigheid, maar heb je iets te vragen dan heeft hij altijd wel uitleg voor je.

Verder kan je ons ook wel vinden vanaf 6 mei op de Goudse Montmartre. Veel prul en duur, maar soms heb je zo’n gelukstreffer. Leuke oude lampjes die ik dan weer opknap en doorverkoop, oud keukengerei of oud kant.

Gelukkig heeft Arno er ook geen hekel aan en draaft graag nog een extra ronde.

Steenovens

 

Momenteel zijn ze in Nieuwerkerk aan de IJssel bezig om de steenovens te restaureren en er weer nieuw leven in  de brouwerij te brengen.  Mijn vaders opa is steenovenstoker geweest, net als zijn vader.

In die steenovens werden de IJsselsteentjes gebakken, formaat 15x6x4.

In het najaar en de winter werden de uiterwaarden van de IJssel uitgebaggerd, de klei werd dan opgeslagen om te besterven. In het voorjaar werd de klei vervoerd naar de kade bij de steenfabriek.  Daar werd het ontdaan van de ergste verontreiniging, gekneed (met blote voeten) en eventueel gemengd met zand. Van daaruit werd het naar de fabriek vervoerd en in vormen geperst, waarna het met paard en wagen naar de droogvelden werd vervoerd.

Bij te veel zon of regen werden de verse stenen afgeschermd met rietmatten. Ging het ‘s nacht regenen dan werd het personeel, dat vaak in de buurt woonde, uit hun bed gehaald om die rietmatten er over heen te leggen.

Als ze voldoende gedroogd waren werden ze opgestapeld in de oven, die gestookt werd met turf, door de poortvormige openingen.

Dit bakken moest zorgvuldig en gelijkmatig gebeuren om de juiste hardheid te krijgen. Het duurde dan ook 2 tot 3 weken (dag en nacht werd er door gestookt) om de stenen gereed te krijgen. Steenovenstokers stonden dan ook hoog in de rangorde bij het personeel, want veel hing van hen af.

Jammer dat die echte antieke IJsselsteentjes zo duur zijn, want anders wist ik wel wat er in mijn tuin zou liggen.